கடிதம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
கடிதம் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, 14 டிசம்பர், 2013

சூப்பர் ஸ்டாருக்கு ஒரு கடிதம்...

பிரியமுள்ள பத்ம பூசன் ரஜினிகாந்த் அவர்களுக்கு வணக்கம்.
Rajinikanthஉங்கள் அபிமான ரசிகனின் கடிதம் இது. இந்த கடிதத்தை தாங்கள் பார்க்க வாய்ப்பில்லை என தெரிந்தும் எழுதுகிறேன். உங்கள் திரைப்படம் வெளியாகும் தினத்தில் வீட்டில் உணவில்லை. எனினும் உங்களுக்கு பாலாபிஷேகம் செய்யும் லட்சக்கணக்கான ரசிகர்களை தாங்கள் எப்படி அறிய முடியாதோ அப்படி இந்த கடிதமும் உங்கள் கண்களில் படாமல் போகலாம். ஆனால் நமக்குள்ளான உறவு 30 ஆண்டுகாலம் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள். அதாவது எனது 10 வயதில் போக்கிரி ராஜா ரிலீஸ் அன்று என் அண்ணனுடன் படத்திற்கு வந்ததிலிருந்து நான் உங்கள் ரசிகன். எனவே இந்த கடிதம் எழுத எனக்கு உரிமை உள்ளதாக நினைக்கிறேன்.
1950 இல் இதே நாளில் பிறந்த நீங்கள் ஐந்து வயதான போது உங்கள் தாயை இழந்தீர்கள். ஆனால் உங்களை இந்த தமிழகம்  தாயாக அணைத்துக் கொண்டது. பெங்களூரில் நடத்துனராக பணியாற்றிய நீங்கள் இன்று இந்தியாவின் உச்சம்  தொட்ட சூப்பர் ஸ்டார்.
1975 இல் எனக்கு மூன்று வயதாகும் போது அபூர்வ ராகம் திரைப்படத்தில் ஒரு சிறிய வேடத்தில் நடித்தீர்கள். அதன் பின் மூன்று முடிச்சு, 16 வயதினிலே, காயத்ரி, போன்ற படங்களில் வில்லனாக நடித்தீர்கள். அப்போதும் எங்களை கவர்ந்தீர்கள்.
புவனா ஒரு கேள்விக்குறி, முள்ளும் மலரும், ஆறிலிருந்து அறுபது வரை என ஒரு சிறந்த நடிகனாக அடையாளம் தந்தீர்கள். ஆனால் உங்கள் அடையாளம் பில்லா, போக்கிரி ராஜா என்றுதான் விரிந்து சென்றது. அதன் உச்சம் பாட்சா, அண்ணாமலை, படையப்பா போன்ற படங்கள். இன்று வரை தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், இந்தி, வங்காளம், ஆங்கிலம் என 156 படங்களில் நடித்துள்ளீர்கள். மிகவும் சந்தோஷம்.
உங்கள் பிறந்த நாள் வாழ்த்துச் சொல்ல மட்டுமல்ல இந்த கடிதம். உங்களிடம் கேட்க சில கேள்விகள் இருக்கிறது ரஜினிகாந்த் அவர்களே! தமிழக இளைஞர்களின் சராசரி நிறமும் அழகும் கொண்ட நீங்கள் சூப்பர் ஸ்டாராக கொண்டாடப்பட அடிப்படைக் காரணம் உங்கள் நடிப்பு மட்டுமல்ல. அதையும் தாண்டிய உங்கள் இயல்பான நடவடிக்கைகள்தான்.
ஆனால் உங்களை சூப்பர் ஸ்டாராக ஏற்றுக் கொண்ட, உங்களுக்கு கோடி கோடியாய் சொத்துக்களை உருவாக்கிய, உங்களுக்காக உயிரையும் விட துணிந்த, உங்கள் பிரமாண்டத்தை பின்பற்றும் லட்சக்கணக்கான ரசிகர்களை பற்றி நீங்கள் எப்போதும் கவலைப்பட்டதாக தெரியவில்லை தலைவா!
தனது ரசிகர் மன்றங்களை நற்பணி மன்றமாய் மாற்றிய கமல்ஹாசனும், தனக்கு ரசிகர் மன்றம் வேண்டாம் என சொன்ன அஜித்குமாரும் உங்களுடந்தான் உலாவுகின்றார்கள் தலைவா!
இதுவரை எங்களுக்கு என எந்த செய்தியும் தாங்கள் சொன்னதில்லை, சொல்லவும் தயாரில்லை என நினைக்கிறேன். ஏனெனில் எதுவும் சொல்லாத வரை தங்கள் அந்தஸ்து குறையாது என்ற அரசியலை தாங்கள் நன்கு உணர்ந்துள்ளீர்கள்.
1990-களில் அரசியல் சாயம் கொண்ட வசனங்களை நீங்கள் பேசத் துவங்கியதும் தமிழக மக்களை பாதுகாக்க இன்னொரு தேவதூதன் வந்ததாய் ஊடகங்கள் உளறிக் கொட்டின. என்ன செய்வது அது இந்த தமிழகத்தின் சாபக்கேடு. இருக்கட்டும்.
அரசியலுக்கு எவரும் வரலாம் என்பதில் நான் நம்பிக்கை கொண்டவன் என்பதால் உங்கள் வசனங்களும் உற்சாகம் தந்தது உண்மைதான். ஆனால்  உங்கள் ரசிகர்கள் எல்லா அரசியல் கட்சியை சார்ந்தவர்கள் என்பதை தாங்கள் அடிக்கடி மறப்பதுதான் விசித்திரமாக இருக்கிறது.
1996 இல் அதிமுக ஆட்சியை எதிர்த்து த.மா.காங்கிரஸ் கட்சிக்கு உங்கள் அண்ணாமலை சைக்கிளை கொடுத்தீர்கள். அப்போது கூட மாற்றம் தேவைப்பட்டது. பொறுத்துக் கொண்டோம். 2004 இல் பா.ஜ.க ஆட்சிக்கு தாங்கள் ஆதரவு தருவதாக வந்த தகவல்களை தாங்கள் மறுக்காததுதான் உங்களை பற்றி என்னைப் போல ரசிகர்களை யோசிக்க வைத்தது.
இப்போது திருச்சிக்கு உங்கள் ரசிகர்களில் சரிபாதியாக உள்ள இஸ்லாமிய மதத்தினரை கொன்றொழித்த  நரேந்திர மோடி வந்தபோது உங்கள் புகைப்படங்களை அவர்கள் பயன்படுத்தினார்கள். அதை தாங்கள் கண்டித்திருக்க வேண்டும் தலைவா.. ஆனால் அதுகுறித்து இதுவரை வழக்கம் போல வாய் திறக்கவில்லை.
எனவே தலைவா உங்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்: தயவு செய்து இப்போதாவது பேசுங்கள்! நான் மதவெறியனை ஆதரிப்பவன். அல்லது அவனுக்கு எனது ஆதரவு இல்லை. ஏதாவது ஒன்று சொல்லுங்கள். மதவெறியனை ஆதரிக்கவில்லை எனில் எனது புகைப்படங்களை யாரும் மோடிக்கு ஆதரவாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது என கட்டளையிடுங்கள்..
நீங்கள் பேசாமல் இருப்பது ஆபத்து என்பதை இப்போதாவது உணருங்கள். அமைதி நல்ல ஆயுதம்தான். ஆனால் அது பயன்படுத்தும் விதத்தில்தான் இருக்கிறது. எல்லாம் முடிந்த பின்பு ஆயுதத்தை பயன்படுத்துவது பயனற்றது என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
ஆகவே இந்த பிறந்த நாள் செய்தியாக அபத்தமாக எதையும் சொல்லாமல் வழக்கம் போல அமைதியாக இருப்பதையே உங்கள் பிறந்த நாள் செய்தியாக எங்களுக்கு சொல்லுவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன் உங்களுக்கு மீண்டும் பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்களை சொல்லி விடை பெறுகிறேன் தலைவா!
தங்கள் அன்புள்ள
ரஜினி ரசிகன்
12.12.13 ரஜினிகாந்த் பிறந்த தினத்தில் மாற்று.காம் இணைய பத்திரிக்கையில் எழுதிய கடிதம்

செவ்வாய், 26 மார்ச், 2013

வீழும் வரை போரிடு! விழும்போது விதையாய் விழு!


விடுதலை போரில் பெண்கள் - 5



வீழும் வரை போரிடு! விழும்போது விதையாய் விழு!

இந்தியாவை மெல்ல மெல்ல ஆக்ரமித்த ஆங்கிலேயர்கள் ஒன்று பணத்துடன் ஓய்வெடு அல்லது நாட்டைவிட்டு வெளியேறு என்றனர். இரண்டில் ஒன்றல்ல, ஒன்றில் ஒன்றை தேர்ந்தெடு, இதனால் ஜான்சி ராணி தனது வாழ்வில் முக்கியமான சவாலை சந்திக்கும் காலக்கட்டதில் இருந்தார். பெண்தானே எளிதில் அடக்கிவிடலாம் என்று நினைத்த ஆங்கிலேயர்களை தீரத்துடன் எதிர்த்து நின்ற வீரத்தை பார்த்து மிரண்டனர். நேரடி வாரிசு இல்லாத அரசுகளை தங்கள் ராஜியத்துடன் சேர்த்துக்கொள்வது என்ற ஆங்கிலேயரின் இந்த சதியை எதிர்த்து மற்ற மன்னர்களை அணிதிரட்ட துவங்கினார். மிகவும் தேசபக்தி மிகுந்த மகாராஜா மர்தன் சிங்குடன் தொடர்ந்து விவாதித்து வந்தார். உதாரணமாக அம்மன்னருக்கு அவர் எழுதிய கடிதம் கீழே உள்ளது.

"மகாராஜாதி ராஜ மகாராஜா மர்தன் சிங் பகதூர் ஜூ தேவின் நல்வாழ்வுக்கு மகாராணி லட்சுமிபாய் ஜூ தேவி தமது நல்வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக்கொள்கிறார். இங்கு அனைவரும் நலம். தாமோதர் ராவின் தத்து எடுத்தல் குறித்த நடவடிக்கைகளின் முன்னேறம் பற்றி நீங்கள் இங்கு வந்திருந்த சமயத்தில் நாம் பேசிக்கொண்டோம். ஆனால், இந்த தத்தெடுப்பை அங்கீகரிப்பதற்கான எண்ணம் எதுவும், பிரிட்டிஷாருக்கு இருப்பதாக தெரியவில்லை. அந்த அயல்நாட்டவர்கள் யாருக்குமே நண்பர்கள் அல்ல. தால்பேஹத் கோட்டையில் ஏற்கனவே இந்த விஷயம் பற்றி பேசினோம் அல்லவா? புந்தேலா வீரர்களின் தலைவரான உங்களை முழுமையான அளவுக்கு நம்புகிறோம். ஒவ்வொரு முறையும் உங்கள் அறிவுரையை நாடுகிறோம். தயைகூர்ந்து இந்தக் கடிதம் கண்டு மறு மடல் எழுத வேண்டுகிறோம்.(விக்ரம ஆண்டு 1914 முத்திரை)"  

இந்த நேரத்தில் 1857ஆம் ஆண்டு மே 10ம் தேதி இந்தியக் கிளர்ச்சி மீரட்டில் ஆரம்பமாகியது. போர் வீரர்களுக்குப் புதிதாக வழங்கப்பட்ட துப்பாக்கிக் குண்டுகளில் பசு மற்றும் பன்றி ஆகியவற்றின் கொழுப்புப் பூசப்பட்டதாகப் பரவிய செய்தியையடுத்தே இக்கிளர்ச்சி ஏற்பட்டுப் பரவத் தொடங்கியது. ஏற்கனவே புழுங்கிக்கொண்டிருந்த இந்திய சிபாய்களுக்கு இது ஒரு சரியான காரணமாய் இருந்தது. இச்சந்தர்ப்பத்தில், ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியக் கிளர்ச்சி சம்பந்தமாகவே அதிகம் கவனம் செலுத்தினர். ஜான்சி பற்றி அதிகக் கவனம் செலுத்தவில்லை. இதன் காரணமாக, இராணி இலட்சுமிபாய் தனியாகவே ஜான்சியை ஆட்சி செய்தார். வடமத்திய இந்தியாவிலே ஜான்சி அமைதியான பிரதேசமாக இருந்தமையைக் காட்டுவதற்காகவும் ஜான்சி எந்த விதமான முற்றுகையை எதிர்கொள்வதற்கான அபாயத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதனைத் தெளிவுபடுத்துவதற்காகவும் இராணி இலட்சுமிபாயால் ஹால்டி குங்குமப் பண்டிகை ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுக் கொண்டாடப்பட்டது.

1857ம் ஆண்டு ஜூன் மதம் 4ம் தேதிக்குள்  ஆங்காங்கு சிப்பாய்கள் கலவரம் செய்யும் செய்தி சாகர் மற்றும் லலித்பூரில் இருந்த சிப்பாய்களுக்கு எட்டியது. அங்கிருந்த ஆங்கிலேயர்களை கொன்று மர்தன் சிங்கை தங்களது தளபதியாக ஏற்றுகொண்டனர்.  இச்சமயம் மகாராஜ ராணி லட்சுமி பாய்க்கு நீண்ட மடல் எழுதியிருந்தார் அதற்கு பதில் அளிக்கும் வகையில் கீழ்கண்ட கடிதத்தை லட்சுமிபாய் எழுதினார்.

"மகாராஜாதி ராஜ மகாராஜா மர்தன் சிங் பகதூர் ஜூ தேவின் நல்வாழ்வுக்கு மகாராணி லட்சுமிபாய் ஜூ தேவி தமது நல்வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக்கொள்கிறார். நாங்களனைவரும் நலம், திவான் கௌஸ் கொண்டுவந்த கடிதம்கண்டு பெருமகிழ்ச்சி அடைந்தோம். ஷாஹ்கட் மன்னர், மற்றும் தாத்யா தொபே முன்னிலையில் நம்மிடையே நடந்த ஆலோசனைக் குழுவில் நமது நாட்டிலே சொந்த ஆட்சி நிலவவேண்டும் என்று முடிவு செய்தோம். இது நம்முடைய சொந்த நாடு. நாம் வேண்டிய அளவு பீரங்கிகளும், குண்டுகளும் தயாரித்துவிட்டோம். இது விஷயம் ரகசியமாகவே இருக்கட்டும். ஏனென்றால் டீகம்கர் ராணி லடய் சர்காரும் திவான் நந்தேகானும் அந்நிய நாட்டவர் பால் நாட்டம் கொள்கின்றனர். ஆகவே இவ் விஷயத்தில் கவனமாக இருக்கவேண்டும். கடிதம் பெற்று விவரம் தெரிவிக்கவும். (ஐப்பசி, விக்கிரம ஆண்டு 1914 முத்திரை)

இதே நேரம் ஜான்சிராணி இலட்சுமிபாய் ஆங்கிலேயர்களை எதிர்க்கக்கூடும் என்ற அச்சம் ஆங்கிலேயர்களிடம் இருக்கவே செய்தது. இதனால், ஆங்கிலேயர்கள் 1857ஆம் ஆண்டு சூன் 8ம் தேதி ஜோக்கன் பாக்கில்  கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் அதிகாரிகளைப் படுகொலை செய்ததில் ஜான்சிராணி இலட்சுமிபாய்க்கும் பங்கு உள்ளதாகக் கூறினர். பொதுமக்களும் விவசாயிகளும் ஜான்சிராணி இலட்சுமிபாய் மீது வைத்திருந்த மதிப்பைச் சீர்குலைக்கவே இவ்வாறு கூறினர்.

இதனையே காரணமாக வைத்து, 1858ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு 23ம் தேதி ஹீ ரோஸ் தலைமையில் ஆங்கிலேயர்களின் படை ஒன்று ஜான்சியைக் கைப்பற்றுவதற்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. ஜான்சியின் படைகளுக்கு உதவி செய்வதற்காகத் தாந்தியா தோபேயின் தலைமையில் 20,000 பேரைக் கொண்ட படை அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. ஆனாலும் அப்படை நவீன தொழில்நுட்பம் நிறைந்த பிருமாண்டமான ஆங்கிலேய எதிர்க்கமுடியவில்லை. இப்படை மார்ச்சு 31ம் தேதி ஆங்கிலேயர்களின் படையுடன் இணைந்த காரணத்தினால் தாந்தியா தோபேயினால் ஜான்சி ராணிக்கு உதவ முடியாமல் போனது. 

ஆனாலும் சான்சி இராணி ஆங்கிலேயருக்கு அடிபணிய மறுத்துத் தமது படைகளுடன் இணைந்து கடுமையாகப் போர் புரிந்தார். தனது நாட்டை விட்டுக் கொடுக்க மறுத்த ஜான்சிராணி இலட்சுமிபாய், தனது படை வீரர்களை முன்னின்று வழி நடத்திச் சென்று பெரும் ஆற்றலுடனும் மிகுந்த துணிச்சலுடனும் போர் புரிந்தார். எனினும் மூன்று நாட்களின் பின்னர், ஆங்கிலேயர்களால் அத்துமீறி நுழைந்து நகரத்தைக் கைப்பற்ற முடிந்தது. கடுங்கோபத்திலிருந்த ஆங்கிலேயர்கள், அரண்மனையைச் சூறையாடிப் பொருட்களைக் கொள்ளையடித்தனர்.

ஜான்சி இராணி 1858ம் ஆண்டு ஏப்ரல் 4ம் தேதி இரவு நேரத்திலே தனது மகனுடன் மதிலிலிருந்து பாய்ந்து தப்பித்தார். அதிகம் பெண்களைக் கொண்ட பாதுகாவலர் படையணியின் பாதுகாப்புடன் ஜான்சிராணி நகரத்தை விட்டு நீங்கினார். அவர் கல்பியிலுள்ள ஏனைய புரட்சிப் படைகளுடன் இணைவதாகவே திட்டம் போட்டிருந்தார். அவர் இங்கிருந்து தபிக்க அடிப்படையாக ஒரு வீராங்கனை இருந்தாள். அவள் ஜல்காரிபாய். தான் ஜான்சிராணி போல் முன்னின்று போர் புரிவதாகவும் அச்சந்தர்ப்பத்தில் ராணி லட்சுமிபாய் கோட்டையை விட்டுத் தப்பிச் செல்ல முடியும் என்று ஒரு வேண்டுகோளை ராணி லட்சுமிபாயிடம் முன்வைத்தார். ஜல்காரிபாயும் பெண் படையைச் சேர்ந்த சிலரும் ராணி லட்சுமிபாயை கடுமையான முயற்சிக்கு பிறகு தப்பிச் செல்ல வைத்தார்கள். ராணி கோட்டையிலிருந்து தப்பித்துக் கல்பிக்கு விரைந்து சென்றார். அதே சமயத்தில், ஜல்காரிபாய் ராணி லட்சுமிபாயைப் போல் உடை அணிந்து கொண்டு, படைக்குத் தலைமை தாங்கியபடி ஹீ ரோசின் முகாமுக்குச் சென்றார். ஜல்காரிபாய் மிகுந்த பராக்கிரமத்துடன் ஆங்கிலேயப் படையுடன் சண்டையிட்டார். ஆனால், கடைசியில் அவர்களிடம் பிடிபட்டார். 

இந்த நேரத்தில் உயிர் பிழைக்க தப்பிக்கவில்லை மீண்டும் பெரும் போருக்கான தயாரிப்புக்காகவே அவர் சென்றார் என்பதை, அவர் மன்னர் மர்தன் சிங்கிற்கு எழுதிய கடிதம் அவரது கல்பி திட்டம் குறித்து கூறுகிறது. "மகாராஜாதி ராஜ மகாராஜா மர்தன் சிங் பகதூர் ஜூ தேவின் நல்வாழ்வுக்கு மகாராணி லட்சுமிபாய் ஜூ தேவி தமது நல்வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக்கொள்கிறார். ஷாஹ்கட் மன்னர் கடிதம் பற்றி அறிந்தோம். நீங்களும் அதுபற்றி குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். நீங்கள் உடனடியாக சாகரை நோக்கி படையெடுத்து வரவேண்டும். வழியிலே நிற்கும் வெள்ளையர்கள் படையின் இரண்டு கம்பெனிகளை வென்று ஷாஹ்கட் மன்னருடன் சேர்ந்து முன்னேறவும். என்னுடன் தாத்யா தொபே மற்றும் நானா சாகாப் போருக்கான ஆயத்தில் முனைந்துள்ளார்கள். நீங்கள் நேராக நௌட்காட்டிலிருந்து ஹ்யூ ரோஸைத் துரத்திவிட்டு கால்பி பக்கம் விரைந்து வரவும். குவாலியரில் ஆங்கிலேயர்கள் மீது கூட்டாக தாக்குதல் நடத்துவதற்காக நாம் அனைவரும் கால்பியில் சந்திப்போம் இதில் சற்றேனும் சுணக்கம் கூடாது இக்கடிதத்திற்கு உடனடியாக மறுமடல் எழுதவும்" என அந்த கடிதம் திட்டம் வகுத்துக் கொடுத்தது. 

ஆனால் வரலாறு வேரொரு திருப்பத்தை கொடுத்தது. மன்னர் மர்தன் சிங் வழியில் தொடர்ந்து ஆங்கிலேயர்கள் முன்னேருவதையும், பலர் கூட்டம் கூட்டமாய் உயிரிழபததியும் அறிந்து அவநம்பிக்கையடைந்து ஜான்சிராணிக்கு உதவுவதில் விலகிக்கொண்டார். ஆனால் ஜான்சிராணி லட்சுமிபாய், தாமோதர் ராவுடனும் தமது படைகளுடனும் கல்பிக்குச் சென்று தாந்தியா தோபேயின் படையுடனும் ராவ் சாஹிப்  படையுடனும் ஏனைய புரட்சிப் படைகளுடனும் இணைந்து கொண்டார். 

இவர்கள் குவாலியருக்குச் சென்று குவாலியரின் மகாராஜா ஜயாஜிராவ் சிந்தியாவின் படையைத் தோற்கடித்து, குவாலியரின் கோட்டையன்றைக் கைப்பற்றிக் கொண்டார்கள். வெள்ளையரின் படை குவாலியரைக் கைப்பற்ற முகாமிட்டது. அங்கு கடுமையான தாக்குதலும் எதிர்தாக்குதலும் நடந்தது. கொள்ளையடிப்பதையும் இந்தியாவின் வளங்களை சுரண்டும் நோக்கம் மட்டுமே கொண்ட ஆங்கிலேயப்படை கடுமையான தாக்குதலை தொடுத்தது.
ஒப்பிட்டு நோக்கும் போது ஆங்கிலேயப் படையின் ஆயுதங்களும், அளவும் தங்கள் தேசம் காக்க போராடிய வீரர்களிடம் இருந்ததை விட மிகவும் அதிகம். இருப்பினும் அவர்கள் கடுமியாக போர் புரிந்தனர். ஆங்கிலேயர்கள் கடந்து வந்த பாதைகள் முழுவதும் கொடூரமான கொலைகளை செய்து வந்தனர். அவர்கள் வந்த பாதைகளில் உள்ள மரங்களில் எவ்வுளவு கிளைகள் இருந்தனவோ அவிவுளவு கிளைகளிலும் இந்திய சிப்பாய்களின் உடல்கள் உயிரற்று தொங்கியது. இந்தியா முழுமைக்கும் அவர்கள் ஒரு அச்சத்தை உருவாக்க திட்டமிட்டு செயலாற்றினர்.

1858ஆம் ஆண்டு ஜூன் 17ம் தேதி, கோட்டாகி சேராய் என்ற இடத்தில் வெள்ளையரை எதிர்த்துச் ஜான்சிராணி வீரத்துடன் போரிட்டார். கொஞ்சமும் சலைக்காமல் போரிட்ட இந்த வீராங்கனை இந்த வீரமிக்க போரின்போது படுகாயமடைந்து விழுந்தார். அவரது உயிர் அவரிடமிருந்து மெல்ல மெல்ல பிரிந்துக்கொண்டிருந்தது. அத்தினத்திலேயே வீரமரணம் அடைந்தார். எப்போதும் அந்நியருக்கு அடிபணியாத, அவர்கள் மிரட்டல்களுக்கு செவிமடுக்காத, மலையளவு பணம் தருகிறோம் இன்பமாய் ஓவ்வெடுங்கள் என்ற ஆசை வார்த்தைக்கு இணங்காத, வீழும் வரை போரிடு! விழும்போது விதையாய் விழு! என்ற வார்த்தைகளை உயர்த்தி பிடித்த அந்த மகத்தான வீரம் தனது சுவாசத்தை நிறுத்திக்கொண்டது. அன்றிலிருந்து மூன்று நாட்களுக்கு பின்னர் குவாலியரைக் ஆங்கிலேயர்கள் கைப்பற்றினர்.

ஆங்கிலேயர்களின் படையை வழி நடத்திய ஹீ ரோஸ் "அனைத்துப் புரட்சித் தலைவர்களிலும் மிகவும் ஆபத்தானவர் என்றும் வீரத்துக்காகவும் விவேகத்துக்காகவும் விடாமுயற்சிக்காகவும் குறிப்பிடத்தக்கவர்" என்றும் ஜான்சிராணியைப் புகழ்ந்தான். இவரது வீரதீரச் செயல்களும் ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து இவர் புரிந்த போரும் ல் இன்றும் நாட்டுப்புறப் பாடல்களாகவும் நாடகங்களாகவும் பலரால் போற்றப்படுகின்றன. அமரத்துவம் பெற்ற ஒரு வீராங்கனையாக என்றென்றும் இவர் பெயர் அழியாப் புகழ் பெற்றுள்ளது.

                                                                                  (இன்னும் பலர் எழுந்து வருவார்கள்..)

புதன், 14 அக்டோபர், 2009

நன்றி ராகுல்...

அன்புள்ள நண்பன் ராகுல்காந்திக்கு.. நன்றி! மற்றும் வணக்கம்,
தாங்கள் தமிழகம் வந்து சென்றவுடன் தங்களுக்கு இந்த கடிதத்தை எழுத வேண்டும் என நினைத்தேன், கொஞ்சம் காலதாமதம் ஆகிவிட்டது எனவே வருந்துகிறேன். ஆனால் பலர் உங்களுக்கு கடிதங்களை எழுதி குவிப்பதை கவனித்துக்கொண்டுதான் இருப்பீர்கள் என நம்பிக்கையுடன் இந்த கடித்தத்தை எழுதுகிறேன்.
கடிதம் துவங்கியவுடன் நன்றி என்ற வார்த்தை எதற்கு? என்ற கேள்வி நிச்சயம் எழுந்திருக்கும். அந்த நன்றி எதற்கு எனில் உங்கள் மீது நான் வைத்த நம்பிக்கையின் பரிசு. அதாவது தாங்கள் தமிழகத்தில் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள் என்று சொன்னதன் விளைவாக எனக்கு கிடைத்த பரிசும்,. அதுகுறித்து எனது மகிழ்ச்சியையும் தங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளவே இந்தக் கடிதம்.
தாங்கள் வருவதற்கு முன்பே மோப்ப நாய்களின் உதவியுடன் பாதுகாப்பு, ஊடக விளம்பரம், உங்கள் கட்சி கோஷ்டிகளின் வாழ்த்து கானம் என சகல ஏற்பாடுகளும் இங்கு துவங்கிவிட்டது. அதில் துவங்கி தங்களின் தமிழ்நாடு வருகை அனைத்தும் நமது ஊடகங்களில் மிகவும் சிறப்பான முறையில் "படம்" பிடித்துக் காட்டப்பட்டது தாங்கள் வந்தால் என்னென்ன பேசுவீர்கள், எதை பேச மறுப்பீர்கள் அல்லது மறப்பீர்கள், தங்கள் வருகையை யட்டி எப்படிப்பட்ட விஷயங்கள் பின்னுக்கு தள்ளப்படும் என் நண்பனிடம் கூறினேன். எனது நண்பனிடம் நான் சொன்ன விஷயங்கள் அவனை சுவாரிசியம் கொள்ளச் செய்தது மட்டுமல்ல, என்னுடன் பந்தய ஒப்பந்தம் போடுமளவுக்கு அவனைத் தூண்டியது. நான் சொன்னப்படி நடந்தால் ரூ. 500 பரிசாக தருவதாக ஒப்புக்கொண்டான். பாவம் உங்கள் பரம்பரை பற்றி அறியாத பாலகன் அவன்.
வறுமையை ஒழிப்போம், இந்தியா இரண்டாக இருக்கிறது அதை சரிபடுத்த வேண்டும், அதற்கு தமிழக இளைஞர்கள் காங்கிரஸில் இணைய வேண்டும் என்று கட்டாயம் தாங்கள் பேசுவீர்கள் என்றேன். அதுதான் நடந்தது. தாங்கள் அப்படியே பேசினீர்கள். நான் ஒன்றும் ஆருடம் கூறும் ஜோதிடன் அல்ல... ஆனால் உங்கள் பரம்பரையின் மீது மிகவும் நம்பிக்கை கொண்டவன்.
உங்கள் பரம்பரை சொன்ன சொல்லை மாற்றிப் பேசாத "சுத்தமான" பரம்பரை. "வறுமையை ஒழிப்போம்" என்று உங்கள் கொள்ளு தாத்தா நேரு, பாட்டி இந்திரா காந்தி, தந்தை ராஜீவ் காந்தி தாங்கள் என 62 வருடமாய் ஒரே வார்த்தையை மாற்றிப் பேசாத நேர்மையாளர்கள் என்று எனக்குக் தெரியும். ஆனால் உங்கள் திறமை அதை அழகாகச் சொன்னதுதான் "இந்தியா இப்போது இரண்டு இந்தியாவாக இருக்கிறது. ஒன்று ஏழை இந்தியா, மற்றொன்று பணக்கார இந்தியா பெரும்பான்மையான மக்கள் ஏழை இந்தியாவில் தான் இருக்கின்றனர். சாமானியர்களாக இருக்கும் அவர்கள் அரசியலில் உயர் பதவிக்கு வரும்போது தான் நிலமை மாறும்" என தாங்கள் பேசியது குறிப்பிடத்தக்கது.
கல்லூரி பேரவை தேர்தலே நூற்றுக்கணக்கான கல்லூரிகளில், பல பல்கலைகழகங்களில் நடத்தாத பெருமைமிக்க மாநிலம் எங்கள் தமிழகம். காரணம் கேட்டால் கல்லூரி வளாகத்தில் தேர்தல் நடத்தினால் அரசியல் புகுந்துவிடும் என்று விசித்திர காரணம் கூறுவர். ஆனால் இங்கு பல்கலைக் கழகம் மற்றும் கல்லூரி வளாகங்களை தாங்கள் இளைஞர் காங்கிரசுக்கு ஆள்பிடிக்கும் இடமாக மாற்றியது வருந்தத்தக்கது. என்றாலும் ஒருவகையில் பாராட்டத்தக்கதுதான். மற்ற அரசியல் இயக்கங்களும் இதுதுவங்கி உள்ளே புகட்டும். ஆனால் மற்ற அரசியல் இயக்கங்களுக்கு இல்லாத சலுகை உங்களுக்கு மட்டும் கிடைத்தது ஏன்? தாங்கள் கூறிய இரண்டு இந்தியாவின் முதல் பகுதி இந்தியர்களூக்கு தாங்கள் தலைமை தாங்குபவர் என்பதால் என்பது உங்களுக்குப் புரிகிறதா?
வேலூர் மருத்துவ மாணவர்கள் மற்றும் ஊழியர்களிடம் உரையாடியபோது "இந்தியாவில் ஆண்டுக்கு எத்தனை இதய நோய் நிபுணர்கள் தயாராகிறார்கள் தெரியுமா?" என கேள்வி கேட்டு சரியாக பதில் தெரியாத அவர்களிடம் வெறும் 70 பேர் என பதில் சொல்லி திகைக்க வைத்துள்ளீர்கள் ராகுல்... சரி உங்களுக்கான சில தகவல்கள் உள்ளது. உங்களுக்கு தெரியுமா என சரி பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
ஒரு மணி நேரத்திற்கு 42 குழந்தைகள் வீதம் நாள் ஒன்றுக்கு 1000 குழந்தைகள் என்று ஆண்டுக்கு 3,6,5000 குழந்தைகள் ஊட்டச்சத்து போதாமல் மரணமடைகின்றனர்.
ஒரு மணி நேரத்திற்கு 38 பேர் வீதம் நாள் ஒன்றுக்கு 900 பேர் என ஆண்டுக்கு 3,28,500 பேர் காச நோயால் மரணமடைகின்றனர்.
கருவுற்ற தாய்மார்களில் 73 சதம் பேர் இரத்த சோகை நோயால் பாதிப்படைந்து உள்ளனர்.
ஆண்டுக்கு 30 கோடி சம்பளம் வாங்கும் அம்பானி இருக்கும் நமது நாட்டில் 11 ஆயிரம் காலி பணியிடங்களுக்கு 86 லட்சம் விண்ணப்பங்கள் குவிகின்றது.
இப்படி இன்னும் பல விபரங்கள் உங்கள் மடிக்கணினியுள் நிரம்பிக்கிடக்கலாம்.
போகட்டும்...... தமிழகத்தில் தாங்கள் சந்தித்தவர்களிடமெல்லாம் அவர்களுக்கு என்ன பிரச்சனை என்று ஒன்றும் தெரியாத அப்பாவி போல கேட்டுள்ளீர்கள். எங்கள் ஊரில் திங்கள் கிழமைகளில் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலங்களில் நடக்கும் குறைகேட்பு தினத்தில் புலம்பி புலம்பி பழக்கப்பட்ட எங்கள் மக்கள் அதே நம்பிக்கையுடன் அல்லது அந்த அளவுகூட நம்பிக்கையற்றுதான் உங்களிடம் பதில் சொல்லி உள்ளனர். எங்கள் மக்களுக்கு தெரியும். இப்படி தலைவர்கள் வரும் போது பயிற்சி கொடுக்கப்பட்டு முன்வரிசையில் நிற்க வைக்கப்படுவது பள்ளிக்கூடத்தில் துவங்கும் வழக்கம் என்று.
அதைவிட தாங்கள் பேசியதில் அங்கத சுவை கொண்ட பேச்சு கீழ்காணும் வரிகள்தான். "நாட்டின் மொத்த வாக்காளர்களைப் பொருத்தவரை 40 முதல் 45 சதவிகிதம் பேர் இளைஞர்கள்தான், ஆனால் அந்த விகிதாச்சாரப்படி எந்த அரசியல் கட்சியும் இளைஞர்களுக்கு பிரதிநிதித்துவம் தருவதில்லை. தமிழகத்தில் இளைஞர்களின் குரலை ஒலிக்க அரசியல் ரீதியாக எந்த இயக்கமும் இல்லை, ஓர் இளைஞர் பணக்காரராகவோ அல்லது அவரது அப்பா கட்சியில் செல்வாக்கு உள்ளவராகவோ இருந்தால் மட்டும் அரசியலில் மேலே வரமுடிகிறது. இந்த நிலை மாற வேண்டும்"
தாங்கள் கலைஞர் குடும்பத்தையும், தங்கள் கட்சியையும் மனதில் வைத்துக்கொண்டு இப்படி பேசியிருப்பது பாராட்டத்தக்கதுதான். ஆனால் எங்கள் ஊர் நகைச்சுவை நடிகர் வடிவேலுவின் புகழ்பெற்ற வசனம் ஒன்று உள்ளது. "வலிக்காத மாதிரியே எவ்வளவு நேரம் தான் நடிக்கிறது" என்பதுபோல "நல்லவன் மாதிரியே எவ்வளவு நேரம் தான் நடிக்கிறது" என்ற நினைப்புடன் தான் பேசி இருப்பீர்கள். தங்கள் கட்சியின் வரலாறு வாரிசு வரலாறு என்பது மட்டுமல்ல தற்போது தங்களுடன் உள்ள பட்டாளம் எது. ஜி.கே.மூப்பனார் மகன், கலைஞர் மகன், மகள், மற்றும் மருமகன், சங்மா மகள், சரத்பவார் மகள், மாதவராவ் சிந்தியா மகன், ஆதித்யா குடும்பம் என நீளும் பட்டியலில் உள்ளவர்கள் எல்லாம் வகையறாக்கள் தானே?
ஒரு தேசிய கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் என்ற முறையிலோ, ஆளும் கட்சியின் சக்திமிக்க மனிதன் என்ற முறையிலோ தாங்கள் மக்களுடன் பகிர்ந்துக்கொள்ள வேண்டிய, அல்லது உரத்து பேச வேண்டிய பல உண்மைகளை மூடி மறைப்பது சரியா? நீங்கள் வந்த மூன்று நாட்களில் ஒரு நாள் கக்கன் விழாவில் கலந்துகொண்டு பேசினீர்கள், தலித் இளைஞர்கள் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு தலைமைதாங்க வரவேண்டும் என்றீர்கள். மகிழ்ச்சியான வார்த்தைதான்.
ஆனால் தமிழகத்தில் 7000 கிராமங்களில் தீண்டாமைக் கொடுமை தொடர்வது குறித்து உங்கள் கட்சி வாய்திரக்காமல் இருப்பது குறித்து மவுனம் சாதித்தீர், மனிதர் மலத்தை மனிதர் அள்ளும் கொடூரம் நிகழ்கிற நாட்டில் அதை தடுக்கும் சக்திமிக்க இடத்தில் இருக்கும் நீங்கள் வாய்திறக்க மறுப்பது ஏன் ராகுல்?
"சந்திரயான்" அனுப்பி நிலவில் தண்ணீர் இருப்பதாக மார்தட்டும் விஞ்ஞானம் உள்ள நாட்டில், பாதாள சாக்கடையில் மனிதர்கள் இறங்கும் நிலை குறித்து மவுனம் சாதிப்பது முறையா?
நிலமற்று அல்லது நிலம் மறுக்கப்பட்டு ஊருக்கு வெளியே, நாட்டுக்குள் ஒரு நாடு போல வாழும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் குறித்து மவுனம் சாதித்தீர். நியாயமா ராகுல்.
மன்னிக்கவும், இதையெல்லாம் உங்களிடம் கேட்கக் கூடாதுதான்.... உங்களை பாராளுமன்றத்திற்கு அனுப்பிய உத்திரபிரதேச மாநிலத்தில் பையாலால் போட்மாங்கே குடும்பத்தினர் நடுரோட்டில் சாதியின் பெயரால் கொலை செய்யப்பட்டபோது கூட கயர்லாஞ்சி பக்கம் எட்டிப்பார்க்காத உத்தமன் நீங்கள்.
உங்கள் பயணத்தை பயன்படுத்திய எங்கள் மாநிலத்தின் பெருமைமிகு "சில" பத்திரிகைகள் நன்றாக விளம்பர வருமானம் பார்த்தனர். ஆனால் அந்த நேரம் முக்கியமான பல செய்திகளை ஏதோ ஒரு மூலைக்கு தள்ளினர். இடமில்லாத காரணத்தால் அல்ல. அந்த செய்திகளுக்கு எந்த இடத்தை கொடுக்க வேண்டும் என அறிந்ததால்தான்.
குறிப்பாக சோராபுதின் ஷேக்கும் அவரது மனைவியும் போலி என்கவுண்டரில் கொல்லப்பட்டனர். உச்சநீதி மன்றம் உத்தரவிட்டு குடும்பநிதி கொடுக்கச்சொல்லி குஜராத் அரசை கண்டித்த சூழலில், 2004 ஆம் ஆண்டில் இஸ்ரத் ஜகான் என்ற 19 வயது பெண்ணும், ஜாவேத் ஷேக், அம்ஜத் அலி, ஜூஷான் என்ற 4 அப்பாவி முஸ்ஸிம் இளைஞர்கள் போலி எண்கவுன்டரில் கொல்லப்பட்ட தகவல் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பது புறம் தள்ளப்பட்டது.
இந்துமதவாதிகளின் கொலைவெறி தாண்டவத்தை, அதை அவர்கள் மூடி மறைத்து அம்பல படுத்தப்பட்டதை தாங்கள் அந்த நேரத்தில் பேசி இருந்தால் அது தேசிய செய்தியாய் ஆகியிருக்கும் தானே, ஆனால், தாங்கள் அதற்கு தயாரில்லை.
ஆக வறுமையைப் பற்றியோ, தீண்டாமைக் கொடுமைகள் குறித்தோ, பட்டினி சாவுகள் குறித்தோ, மதவெறி குறித்தோ எதுவும் பேச மறுத்த அல்லது மறந்த தங்கள் வருகை தமிழகத்தில் காங்கிரஸ் கட்சியை வளப்படுத்தும் என நம்புகின்றீர்கள் ராகுல்....... தமிழக இளைஞர்கள் வேலையில்லா திண்டாட்டத்தால் வேதனையில் புலம்பித்திரிவது உங்களுக்கு தெரியுமா, சொந்த கிராமங்களை விட்டு அனாதைகள் போல வேலைத்தேடி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான்.
லட்சக்கணக்கான அரசு பணியிடங்கள் காலியாக உள்ளது.
உங்கள் மத்திய அரசு ஓய்வுபெறும் வயது வரம்பை 62 வயதாக உயர்த்தி 4 லட்சம் இளைஞர்களின் வாழ்வில் மண் அள்ளிப் போட்டுள்ளதே!
இந்த இரண்டு ஆண்டில் எத்துனை லட்சம் இளைஞன் பணி பெறும் வயது வரம்பை கடந்து காரிருளில் விழப்போகிறானோ
எப்படி உங்களால் சிரித்த முகத்துடன் கட்சிக்கு ஆள் சேர்க்க முடிகிறது ராகுல்........
உங்களால் ரூபாய் 500 கிடைத்த காரணத்தால் இந்தக் கடிதத்தை உங்களுக்கு எழுத நேர்ந்தது. உங்களுக்கு கலாவதியை நினைவிருக்கும் என்று நம்புகிறேன் உங்கள் தொகுதியில் இருக்கும் ஏதோ ஒரு கலாவதிக்கு உங்கள் மீது வைத்த "நம்பிக்கை" தொகை ரூ. 500 கொடுக்கவும். பணம் நான் அனுப்புகிறேன், வங்கி கணக்கை சொல்லுங்கள் நண்பரே!
---------------------------------------------எஸ்.ஜி. ரமேஷ்பாபு