2025-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில், வெனிசுலாவின் மக்கள் தொகை சுமார் 2.85 கோடியாகும். இது சுமார் 8.1 கோடி மக்கள்தொகை கொண்ட தமிழ்நாட்டுடன் ஒப்பிடும்போது குறைவானது. ஆனால் நிலப்பரப்பில், வெனிசுலா சுமார் 9,16,445 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட நாடு; இது தமிழ்நாட்டின் நிலப்பரப்பை விட ஏறத்தாழ ஏழு மடங்கு பெரியது.
வளங்களின் அடிப்படையில் வெனிசுலா உலகின் மிக முக்கியமான நாடுகளில் ஒன்றாகும். குறிப்பாக எண்ணெய் வளத்தில், உலகின் முதன்மை நாடாக வெனிசுலா திகழ்கிறது. அதனைத் தொடர்ந்து சவுதி அரேபியா, ஈரான், கனடா, ஈராக் போன்ற நாடுகள் வரிசையில் உள்ளன.
வரலாற்றுப் பின்னணி
வெனிசுலா தென் அமெரிக்காவில் அமைந்துள்ள ஒரு நாடு. ஐரோப்பியர்கள் வருவதற்கு முன்பு, இங்கு கரீப், அரவாக் போன்ற பழங்குடி மக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். வாஸ்கோடகாமா இந்தியாவின் கள்ளிக்கோட்டையில் காலடி வைத்த அதே ஆண்டான 1498-ல், கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் வெனிசுலா கடற்கரையை அடைந்தார்.
பின்னர் ஸ்பெயின் வெனிசுலாவை கைப்பற்றி, சுமார் 300 ஆண்டுகள் காலனிய ஆட்சியை நடத்தியது. இந்த காலகட்டத்தில் அங்கிருந்த உள்ளூர் மக்கள் அடக்குமுறைகளுக்கும், வளச் சுரண்டலுக்கும் உள்ளானார்கள்.
19-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் லத்தீன் அமெரிக்க விடுதலை இயக்கங்கள் தீவிரமடைந்தன. சைமன் போலிவார் தலைமையில் நடந்த போராட்டங்களின் விளைவாக, 1811-ல் வெனிசுலா சுதந்திரம் அறிவித்தது; 1821ல் ஸ்பெயின் ஆட்சி முற்றாக முடிவடைந்தது.
சுதந்திரத்திற்கு பிறகு நாடு நீண்ட காலம் ராணுவ ஆட்சிகளையும் அரசியல் நிலையற்ற தன்மையையும் அனுபவித்தது. 20-ஆம் நூற்றாண்டில் பெட்ரோலியம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு வெனிசுலாவின் பொருளாதாரத்தை மாற்றியது. எண்ணெய் வருவாய் நாட்டை வளமாக்கினாலும், அதில் ஏற்பட்ட过மிகையான சார்பு பின்னர் பல சிக்கல்களை உருவாக்கியது.
1999-ல் ஹ்யூகோ சாவேஸ் ஆட்சிக்கு வந்து, சோசலிச் சீர்திருத்தங்களையும் மக்கள் நலத் திட்டங்களையும் முன்னெடுத்தார். அவருக்குப் பிறகு நிக்கோலஸ் மதுரோ ஆட்சி காலத்தில், எண்ணெய் விலை வீழ்ச்சி மற்றும் வெளிநாட்டு தடைகள் காரணமாக நாடு பெரும் பொருளாதார–அரசியல் நெருக்கடியில் சிக்கியது.
வெனிசுலாவை வேட்டையாட அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் நேரம் பார்த்துக் காத்திருந்தது. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தையும், தனியார்மய–தாராளமயக் கொள்கைகளையும் எதிர்த்துப் போராடிய முன்னாள் அதிபர் ஹ்யூகோ சாவேஸ் ஆட்சிக் காலத்திலேயே, அந்த நாட்டை குறிவைத்தது அமெரிக்கா.
சோசலிச் திருப்பமும் வெளிநாட்டு அழுத்தங்களும்
1999-ல் ஹ்யூகோ சாவேஸ் ஆட்சிக்கு வந்த பின்னர், சோசலிச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் மக்கள் நலக் கொள்கைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன. இதன் மூலம், வளங்களின் மீதான அரசின் கட்டுப்பாடு வலுப்படுத்தப்பட்டது. இந்த நிலைப்பாடு, அமெரிக்க தலைமையிலான மேற்கத்திய நாடுகளின் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது.
சாவேஸ் மறைவுக்குப் பிறகு, நிக்கோலஸ் மதுரோ ஆட்சிக் காலத்தில் எண்ணெய் விலை வீழ்ச்சி, வெளிநாட்டு பொருளாதாரத் தடைகள் மற்றும் அரசியல் அழுத்தங்கள் காரணமாக, வெனிசுலா கடும் நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டது. இந்த நெருக்கடிகள் வெறும் உள்நாட்டு நிர்வாகத் தவறுகளின் விளைவாக மட்டும் அல்ல; வெளிப்புற அரசியல்–பொருளாதார தலையீடுகளின் தாக்கத்தையும் பிரதிபலிக்கின்றன.
போதைப் பொருள் அரசியல்:
நிக்கோலஸ் மதுரோவை போதைப் பொருள் கடத்தல் கூட்டத்தின் தலைவனாக அமெரிக்கா தொடர்ந்து சித்தரித்து வந்தது. அவர்மீது அமெரிக்க நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் தொடுக்கப்பட்டன. 2020-ஆம் ஆண்டிலிருந்து அதிபர் மதுரோ மீது அமெரிக்காவில் போதைப் பொருள் கடத்தல் குற்றச்சாட்டுகள் நிலுவையில் உள்ளன.
அவரைப் பிடிக்க 5 கோடி டாலர் பரிசுத்தொகையும் அமெரிக்கா அறிவித்திருந்தது. ஈராகில் அணு ஆயுதங்கள் உள்ளன என்று தொடர்ச்சியாக பிரச்சாரம் செய்து, அதிபர் சாதாம் உசேனை அவர்களது நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தி தூக்கிலிட்ட நிகழ்வை மீண்டும் அமல்படுத்த அமெரிக்க ஓநாய் துடிக்கிறது.
உண்மையில் போதைப் பொருள்களின் மையம் எது?
தென் அமெரிக்காவில் உள்ள கொலம்பியா, 1970–90களில் உலகின் முக்கிய கோகைன் உற்பத்தி மற்றும் கடத்தல் மையமாக இருந்தது. கோகா செடி வளர ஏற்ற புவியியல் அமைப்பும் காலநிலையும் அங்கு உள்ளது.
மேலும் கிராமப்புறங்களில் நிலவும் வறுமை, வேலை இல்லாமை, அரசின் பலவீனம், உள்நாட்டு ஆயுதக் குழுக்கள், அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா போன்ற பெரிய சந்தைகள் ஆகியவை போதைப் பொருள் வர்த்தகத்துக்கு காரணங்களாக உள்ளன. மெடெலின் கார்டெல் (பாப்லோ எஸ்கோபார்), காலி கார்டெல் போன்ற போதைப் பொருள் குழுக்களின் அட்டகாசங்களை இபோதும் இணையத்தில் தேடிப் படிக்கலாம்.
இந்தக் குழுக்கள் கோகைன் உற்பத்தி, சர்வதேச கடத்தல், அரசியல்வாதிகள் மற்றும் காவல்துறையின்மீது தாக்கம், கொலை, குண்டுவெடிப்பு, பயங்கரம், FARC, ELN போன்ற ஆயுதக் குழுக்கள், போதைப் பொருள் பணத்தில் ஆயுதங்கள் வாங்கி அரசுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் என 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நீடிக்கும் உள்நாட்டு போருக்குக் காரணமாக உள்ளன.
இதற்கு முழுக்க முழுக்க அமெரிக்க ஆதரவு உள்ளது. ஆனால் குற்றவாளியாக வெனிசுலா மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிபரை அமெரிக்கா சித்தரிக்கிறது.
எண்ணெய் அரசியல்:
தென் அமெரிக்க நாடான வெனிசுலா உலகிலேயே அதிக எண்ணெய் வளம் கொண்ட நாடு. உலகின் மொத்த எண்ணெய் இருப்பில் சுமார் 18% வெனிசுலாவில் உள்ளது. அமெரிக்காவிடம் சுமார் 4% மட்டுமே உள்ளது.
வெனிசுலாவில் 303 பில்லியன் பீப்பாய் கச்சா எண்ணெய் இருப்பு உள்ளது; அமெரிக்காவில் 55 பில்லியன் பீப்பாய் மட்டுமே உள்ளது. ஆனால் ஏற்றுமதியில் அமெரிக்கா ஆண்டுக்கு 125 பில்லியன் டாலர் மதிப்பில் கச்சா எண்ணெய் ஏற்றுமதி செய்கிறது; வெனிசுலா வெறும் 4 பில்லியன் டாலர் மட்டுமே ஏற்றுமதி செய்கிறது.
2007-ல் அதிபர் சாவேஸ், எண்ணெய் நிறுவனங்கள் அரசுக்கு பெரும் பங்கை வழங்க வேண்டும் என சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தார். இதை ஏற்க மறுத்த அமெரிக்க நிறுவனங்கள் பல, வெனிசுலாவை விட்டு வெளியேறின. அதன்பின்னர் கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகள் விதிக்கப்பட்டு, வெனிசுலாவின் வளர்ச்சி முடக்கப்பட்டது.
எண்ணெய் வளம் இருந்தும், உலகின் ஏழ்மையான நாடுகளில் ஒன்றாக வெனிசுலா இருப்பதற்கு அந்த நாட்டின் மக்கள் அல்லது ஆட்சியாளர்கள் காரணம் அல்ல; முழுக்க முழுக்க அமெரிக்காதான் காரணம். அதன் உச்சகட்டமாக இப்போது அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத் தாக்குதலுக்கு வெனிசுலா இரையாகியுள்ளது.
அமெரிக்க ஆதிக்கமும் உலக அரசியலும்
20-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, அமெரிக்கா பல நாடுகளில் ராணுவ தலையீடுகள், அரசு மாற்ற முயற்சிகள் மற்றும் மறைமுக அரசியல் செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டு வந்துள்ளது. பாதுகாப்பு, ஜனநாயகம், தீவிரவாத எதிர்ப்பு போன்ற காரணங்கள் முன்வைக்கப்பட்டாலும், எண்ணெய், வணிக ஆதிக்கம் மற்றும் புவியியல் அரசியலே அடிப்படை நோக்கங்களாக விமர்சிக்கப்படுகின்றன.
பிலிப்பைன்ஸ் (1899–1902), கொரியா போர் (1950–1953), வியட்நாம் போர் (1955–1975), கியூபா – பே ஆஃப் பிக்ஸ் (1961), ஈராக் (1991 & 2003), ஆப்கானிஸ்தான் (2001–2021), லிபியா (2011) என அமெரிக்க தலையீடுகள் உலகை நாசப்படுத்தின.
சிலியின் அதிபர் அலெண்டே படுகொலை, பொலிவியக் காடுகளில் சே குவேரா படுகொலை, வெனிசுலா, நிகராகுவா போன்ற நாடுகளில் CIA மூலம் நடந்த அரசு மாற்ற முயற்சிகள் என ஏகாதிபத்திய அமெரிக்கா உலகை நரகமாக்கி வருகிறது. இவை உலகளவில் மனித உயிரிழப்புகள், அகதிகள் பெருக்கம் மற்றும் அரசியல் நிலையற்ற தன்மையை உருவாக்கியுள்ளன.
உலக அரசியல் இன்று ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையில் நிற்கிறது. ஒரே சக்தியின் ஆதிக்கம் நீடிக்க முடியாத நிலையில், பல்துருவ உலகம் உருவாகி வருகிறது. இந்தச் சூழலில், மனிதநேயம், சமத்துவம் மற்றும் சுயநிர்ணய உரிமையை ஆதரிக்கும் சக்திகள் ஒன்றிணைவதே காலத்தின் அவசியமாகிறது. உலகம் முழுவதும் எழும் எதிர்ப்புகள் மட்டுமே அமெரிக்காவை நிறுத்து. இதோ எல்லைகள் கடந்து மனிதகுலத்தை நேசிக்கும் கம்யூனிஸ்டுகளும், சோசலிஸ்டுகளும், மனித நேயம் கொண்ட ஜனநாயக வாதிகளும் எழுந்து நிற்கின்றனர். வலதுசாரிகள் ஒன்று ஆதரிக்கின்றனர், அல்லது மோடியை போல கள்ள மவுனம் காக்கின்றனர்.
உலகம் விடியும். அதுவரை போரிடுவது மனித குலத்தின் கடமை.
- எஸ். ஜி . ரமேஷ்பாபு
இன்று தீக்கதிரில் வந்துள்ள எனது கட்டுரையின் முழு வடிவம்
